Gru 08 2013

SKALE POTENCJI ŚRODKÓW LECZNICZYCH

Skale potencji środków leczniczych
Schemat ewolucji skal potencji środka leczniczego:

  • Dawki materialne i ich części mierzalne wagowo.
  • Dawki materialne rozcieńczane w roztworach wodno-alkoholowych.
  • Skala setna:
    (CH=Centimal Hahnemanni=100 do potęgi -x=1:99) w suchej dawce pojedynczej.
  • Skala dziesiętna:
    (D=Decimal=10 do potęgi -x=1:9).
  • Skala setna Korsakoff’a:
    (K*=100 do potęgi -x w jednym naczyniu=1:99).
  • Skala setna w postaci pojedynczej suchej dawki roztartej w cukrze mlecznym.
  • Skala setna w postaci pojedynczej dawki rozcieńczonej w roztworze wodnym.
  • Skala pięćdziesięciotysięczna:
    (Q=Quinquagessima= LM=50 000 do potęgi -x=1:50 000).

Wskazówki dotyczące wyboru potencji:

Rozważ:

  1. rozpoznanie kliniczne,
  2. dynamikę i etap/stadium procesu chorobowego,
  3. przyczynę wyzwalającą i jej działanie,
  4. wiek, płeć i stan ogólny chorego.

Wskazówki dotyczące wyboru potencji w stanach ostrych:

A/ Wybierz pojedynczą dawkę wysokiej potencji środka leczniczego, jeśli:

  1. rozpoznanie kliniczne nie stanowi przeciwwskazania do leczenia bodźcowego;
  2. proces chorobowy nie jest gwałtowny i bezpośrednio nie zagraża życiu, nie uszkodził życiowo ważnych narządów;
  3. ma jasno określoną przyczynę wyzwalającą i jej działanie już ustało, (pozostały tylko jego skutki w organizmie);
  4. stan ogólny chorego zezwala na czekanie i daje nadzieję na uzyskanie reakcji na środek leczniczy.

B/ Wybierz pojedynczą dawkę wysokiej potencji środka leczniczego rozpuszczoną w roztworze wodnym, jeśli:

  1. rozpoznanie kliniczne nie stanowi przeciwwskazania do leczenia bodźcowego
  2. proces chorobowy jest gwałtowny, lecz bezpośrednio nie zagraża życiu;
  3. ma jasno określoną przyczynę wyzwalającą i jej działanie już ustało, (pozostały tylko jego skutki w organizmie);
  4. stan ogólny chorego jest zły lub stale pogarsza się, ale daje nadzieję na uzyskanie reakcji na środek leczniczy.

C/ Wybierz pojedynczą dawkę potencji Q środka leczniczego rozpuszczoną w roztworze wodnym, jeśli:

  1. rozpoznanie kliniczne nie stanowi przeciwwskazania do leczenia bodźcowego;
  2. proces chorobowy jest gwałtowny lub przewlekły, lecz bezpośrednio nie zagraża życiu;
  3. ma jasno określoną przyczynę wyzwalającą i jej działanie już ustało(pozostały tylko jego skutki w organizmie) lub trwa z niewielkim nasileniem;
  4. stan ogólny chorego jest zły lub stale pogarsza się, ale daje nadzieję na uzyskanie reakcji na środek leczniczy lub proces doprowadził do poważnego obniżenia żywotności chorego i uszkodził wiele życiowo ważnych narządów.

 
Wskazówki dotyczące wyboru potencji w stanach przewlekłych:
A/ Wybierz pojedynczą dawkę potencji setnej środka leczniczego rozpuszczoną w roztworze wodnym, jeśli:

  1. rozpoznanie kliniczne nie stanowi przeciwwskazania do leczenia bodźcowego;
  2. proces chorobowy jest przewlekły i bezpośrednio nie zagraża życiu;
  3. ma jasno określoną przyczynę wyzwalającą i jej działanie już ustało, (pozostały tylko jego skutki w organizmie);
  4. stan ogólny chorego jest dość dobry lub nieznacznie pogarsza się, ale daje nadzieję na uzyskanie reakcji na środek leczniczy a proces chorobowy nie doprowadził do poważnego obniżenia żywotności chorego i nie uszkodził wielu życiowo ważnych narządów, a obraz konstytucjonalny jest nadal czytelny.

B/ Wybierz pojedynczą dawkę potencji Q środka leczniczego rozpuszczoną w roztworze wodnym, jeśli:

  1. rozpoznanie kliniczne nie stanowi przeciwwskazania do leczenia bodźcowego;
  2. proces chorobowy jest przewlekły;
  3. ma jasno określoną przyczynę wyzwalającą, która już przestała działać na układ biologiczny lub jej działanie nie jest nasilone;
  4. stan ogólny chorego jest dość dobry lub pogarsza się, (nawet jeśli proces chorobowy doprowadził do poważnego obniżenia żywotności chorego i uszkodził wiele życiowo ważnych narządów).

C/ Wybierz powtarzalną dawkę potencji dziesiętnej środka leczniczego lub rozpuszczoną w roztworze wodnym, jeśli:

  1. rozpoznanie kliniczne nie stanowi przeciwwskazania do leczenia bodźcowego;
  2. proces chorobowy jest przewlekły;
  3. ma jasno określoną przyczynę wyzwalającą często o charakterze rozstroju lub niedoboru;
  4. stan ogólny chorego jest dość dobry lub pogarsza się powoli i nieznacznie, (nawet jeśli proces chorobowy doprowadził do poważnego obniżenia żywotności chorego to nie uszkodził życiowo ważnych narządów).

Skutki działania różnych skal potencji środków leczniczych
Rodzaj skali spotęgowania:

Skala dziesiętna – obserwowane skutki:
Regulacja zaburzeń przemiany materii, korekcja zmian tkankowych i niedoborów substancjonalnych, szczególnie w zakresie gospodarki mineralnej organizmu.

Skala setna – obserwowane skutki:
Regulacja rozstroju funkcji organizmu, gwałtowne i krótkotrwałe działanie, wyczerpanie żywotności.

Skala pięćdziesięciotysięczna – obserwowane skutki:
Regulacja rozstroju czynności organizmu, łagodne i trwałe działanie, odwracanie zmian strukturalnych.
WNIOSKI

Potencje dziesiętne są przydatne do uzupełniania i regulacji w przypadku rozstroju i niedoboru, szczególnie u dzieci.
Potencje setne są przydatne w gwałtownych procesach o jasno określonej przyczynie u mocnych zdrowych ludzi bez zmian narządowych.
Roztwory wodne pojedynczej dawki środka leczniczego są łagodniejsze i bardziej użyteczne w działaniu.
Potencje pięćdziesięciotysięczne są uniwersalne.

Alibi3col theme by Themocracy

call vimenahelp