Radionika – sztuka czytania eteru

Upływ czasu nie ma znaczenia. Odległość, przestrzeń- one nie istnieją nie istotne sa przeszkody, zapory, wszystko jest TERAZ, natychmiast, urzeczywistnione z prędkością myśli badacza. Szybciej niż dźwięk, szybciej niż światło. A więc, poza trójwymiarową czasoprzestrzenią. Zbudowane rękami ludzkimi urządzenie radioniczne stanowi interfejs ludzkiego umysłu ,pozwala na badanie zjawisk i wymianę informacji w świecie nie wymiarowym, w świecie wiecznego TERAZ. Wszystkie te stwierdzenia odnoszą się do nowej technologii biometrycznych analiz radionicznych. Jak to jest możliwe? Przywołajmy dla wsparcia krótki opis cyklu doświadczeń naukowych przeprowadzonych dla potrzeb wojskowości w Stanach zjednoczonych w latach 70 XX w. Przed badaczami stało pytanie; czy , a jeśli tak to JAK odpowiada ludzki materiał genetyczny na wyraźne stany emocjonalne o dużym nasileniu. Grupę żołnierzy poddano działaniu emocji wyzwalanych przez filmy akcji toczący się przed ich oczyma i notowano obserwowaną reakcję ich wskaźników fizjologicznych na wzbudzane przeżycia. Obserwowano również czy pobrany od nich materiał genetyczny w postaci próbki śliny umieszczony w warunkach laboratoryjnych wykazuje jakiekolwiek zmiany w czasie owego eksperymentu. Chociaż założenie badawcze spotykało się początkowo ze sceptycznym poglądem samych eksperymentatorów to ku ich zaskoczeniu materiał genetyczny zawarty w próbce reagował współczasowo na emocje przeżywane przez jego właścicieli. Szukając upewnienia wyników przeprowadzonego eksperymentu stwarzano przeszkody ekranując i zamykając próbkę w różnych pojemnikach. Następnie zwiększano odległość pomiędzy grupą poddaną eksperymentowi a ich materiałem genetycznym, ale okazało się że ani bardziej odległy pokój laboratorium badawczego ,ani stalowe czy ołowiane ekrany , ani odległość tysięcy mil nie zmieniły wyniku eksperymentu.

Za każdym razem materiał genetyczny odpowiadał rozprzężeniem , poluźnieniem spirali DNA na doznawane „dobre” emocje ,a skurczem , zwinięciem, naprężeniem w skutek tzw „złych” emocji (strachu, złośći, agresji) przeżywanych przez badanych. Ani czas ani odległość nie wpływały na wyniki- wszystko działo się współczasowo.(źródło…)

Eksperyment ten ilustruje w zakresie biologii znane zasady fizyki kwantowej; nielokalności, synchroniczności i pamięci charakteryzujących „bratnie” cząsteczki (co przydaża się jednej staje się natychmiastowym udziałem drugiej).

Radionika powstała w początkach XX w jako wynik prac doktora medycyny Alberta Abramsa. Był on wybitnej klasy internistą, neurologiem, nabył wszechstronne wykształcenia w Stanach Zjednoczonych, Niemczech i Włoszech. Zgodnie z danymi historycznymi jego talent i kunszt muzyczny uwarunkowały zainteresowania zmianą brzmienia odgłosu powstającego przy opukiwaniu jamy brzusznej zależnego od toczącego się procesu chorobowego w organiźmie badanego pacjenta.

Badając te zjawiska dr. Abrams dążył do wzmocnienia i oczyszczenia dźwięków wykorzystując proste układy elektryczne i dostępne w tamtym czasie mikrofony. Skutkiem tych badań było zbudowanie urządzenia elektrycznego o charakterze precyzyjnego wykrywacza – wzmacniacza, który również umożliwiał przypisanie rozpoznawanym dźwiękom ich swoistych „częstotliwości” ( radionicznych), opisanych ciągiem cyfr. Ten cyfrowy kod (częstotliwość radioniczna) odzwierciedla stopień utrudnienia w przepływie energii żywotnej badanego organizmu. Na drodze eksperymentalnej twórca radioniki odczytał częstotliwości radioniczne dla wielu procesów chorobowych, tkanek i narządów. A jego następcy kontynuowali ta pracę i dzisiaj różne systemy radioniczne posiadają bazę danych zawierającą ok 20000 zindeksowanych cech w postaci częstotliwości radionicznych. Zwolennicy i praktycy radioniki korzystają z tej metody prowadząc badania jakościowe różnych zjawisk i obiektów wykorzystując połączone właściwości ludzkiego umysłu badacza, swoistych cech urządzenia radionicznego i zindeksowanych częstotliwości radionicznych , potrafią też wykorzystując te urządzenia równoważyć i usuwać stwierdzone zakłócenia działając na poziomie informacyjnym.

Przeciwnicy tej metody odrzucając zaproponowany przez dr. Abramsa model elektrycznego odzwierciedlenia zjawisk przyrodniczych i odmawiając określonych właściwości ludzkiemu umysłowipróbują przekonywać iż radionika jest wraz z jej oprzyrządowaniem formą wyszukanej wysoce subiektywnej iluzji. Czy jest tak w rzeczywistości? Pomimo iż w pewnych kręgach pozytywistycznie uwarunkowanych racjonalistów krytyka radioniki znajduje posłuch to jednak dowody na jej skuteczność są niezaprzeczalne . Świadomie przemilczane są takie fakty jak skuteczne informacyjne wspieranie wzrostu i szeroko rozumianej ochrony (przed negatywnymi działaniami pogodowo- klimatycznymi, fizycznym i chemicznym skażeniem, szkodnikami) upraw roślinnych. Bardzo spektakularnym dowodem skuteczności radioniki jest ochrona Pasiek w Niemczech wobec szerzącej się obecnie zagłady pszczół. 3-5 letni plan metodycznej pracy z pasieką osadzoną na trzyhektarowym areale obejmującą ok 120 pni pszczelich przyniósł jako skutek bardzo wysoki wzrost żywotności pszczół wyrażający się wyginięciem tylko jednego pnia w porównaniu do 70-80% wyniszczenia populacji sąsiednich pasiek .W ciągu pięciu lat obserwacji nie stwierdzono żadnych zachorowań wśród poddanych ochronie radionicznej pszczół. Miód z owej pasieki został całkowicie oczyszczony z najmniejszych nawet śladów metali ciężkich nawozów sztucznych i środków ochrony roślin a po kolejnych 2 latach nawet z ich śladów informacyjnych. Jest to wyrazem pełnej kontroli nad stanem upraw i hodowli na chronionym radionicznie terenie.

Jakież byłoby to kłopotliwe dla uwarunkowanych chęcią osobistego zysku grup decydentów gdyby objąć taką ochroną populację ludzką…..

Tak jak powszechny dostęp do wolej energii tak i temat radionicznej medycyny zwykle wywołuje zdecydowany sprzeciw tzw. autorytetów (na usługach) co sprawia że społeczeństwa są odcięte od jakichkolwiek informacji na ten temat. Z tego też względu radionika znalazła spokojną przystań w takich areałach jak rolnictwo, ochrona środowiska czy w wyjątkowych przypadkach hodowli zwierząt. Na całym świecie – również w Europie istnieje wiele firm zajmujących się tą formą wspierania upraw.

Istnieje wiele nurtów radioniki nierozerwalnie związanych z rodzajem urządzenia technicznego wykorzystywanego przez stosującego tą metodę specjalisty. Historycznie bardzo znaczący jest nurt związany z osobą Thomasa Galena Hieronymusa inżyniera elektronika który prowadził swoje eksperymenty w latach 30.-80. XXw. Jego zasługą jest rozwinięcie serii urządzeń kontynuujących ideę brytyjskiego inżyniera George’a de la Warr’a z wykorzystaniem systemu dwuliczbowych częstotliwości radionicznych (09.00-49.00). Jednym z najgłośniejszych eksperymentów Thomasa Hieronimusa było monitorowanie załogi Apollo podczas wyprawy na księżyc. Stwierdzając nagły spadek żywotności załogi odkrył obecność tzw. Strefy Śmierci okalającej księżyc. Wynik ten po ok 20 latach został potwierdzony przez dalsze badanie NASA.

Autorem i budowniczym innej serii urządzeń radionicznych był Brytyjczyk Bruce Copen. Poczynając od prostego analizatora doszedł do złożonego urządzenia o funkcjach komputera pozwalającego na ocenę kilkunastu tysięcy cech materii ożywionej i nieożywionej z możliwością wskazania na stopień ich natężenia i umiejscowienie. W latach 90 XXw już po śmierci twórcy tej technologii jego następcy i kontynuatorzy jego badań uzupełnili je o współpracujący program komputerowy SCOPE4.

Sercem systemu analizy radionicznej w programie SCOPE4 jest VIBA (Vast Interactive Bio-system Analyser), powstały jako wynik wieloletnich badań naukowych prowadzonych na Uniwersytecie w Princetone, w USA. Program PEAR koordynowany przez Brendę Dunne i Roberta Jahn’a wykazał i potwierdził w przebiegu ponad 10 lat powtarzanych doświadczeń, że możliwa jest współpraca pomiędzy ludzką świadomością badacza a systemem informacyjnym urządzenia technicznego. Potwierdzona została hipoteza naukowa, że statystycznie przypadkowe procesy w sposób wysoce znamienny podlegają wpływowi ludzkiej świadomości.

Jak przebiega proces pozyskiwania informacji o przedmiocie badania?

Najwygodniejszym, bezpiecznym, wystarczająco trwałym nośnikiem materiału genetycznego dla potrzeb biometrycznej analizy radionicznej są ludzkie włosy. Nie wymagają one konserwacji a do ich przechowywania wystarczy papierowa biała koperta, szklana fiolka lub foliowa torebeczka.

Nie ma znaczenia fakt ich barwienia, stosowany szampon czy inne środki kosmetyczno- pielęgnacyjne gdyż przedmiotem analizy jest organizm właściciela a DNA zawarte w próbce włosów to tylko „ścieżka dostępu” . Poprzez tożsamość materiału genetycznego w próbce i organiźmie dawcy zachowany zostaje dostęp do całości informacji systemowej organizmu. Używając próbki włosów podczas badania zawsze badamy stan źródła tej próbki (dawcy). Ten tzw.”świadek” w nazewnictwie radionicznym jest rodzajem anteny nadawczo-odbiorczej trwale zestrojonej ze źródłem z którego pochodzi. Zadaniem badacza jest dbałość o czystość „świadka” czyli unikanie wszelkich działań, które mogłyby zanieczyścić materiał innym obcym DNA (pot, ślina i każdy inny materiał biologiczny). W ten sposób zanieczyszczona próbka powodowałaby wprowadzenie szumów informacyjnych pochodzących od innych osób.

Próbkę DNA („Świadka”) umieszczamy w czytniku urządzenia radionicznego gdzie przy pomocy promienia światła laserowego oraz niskonapięciowego prądu elektrycznego nastepuje wzbudzenie drgań materiału genetycznego. Uzyskany stan wzbudzenia stwarza połączenia informacyjne z resztą identycznego materiału genetycznego czyli właścicielem włosów. Połączenie to można porównać do relacji pomiędzy radiostacją a odbiornikiem radiowym precyzyjnie nastrojonym na określoną długość fali. Dalej wszystko już jest proste. Baza systemu danych zawarta w programie SCOPE jest porównywana w wybranym zakresie z informacją biologiczną całego organizmu badanej osoby.

Wynik uzyskujemy na zasadzie rezonansu za pomocą którego wyłonione zostają zapisy które odpowiadają zachwianym wskaźnikom funkcji biologicznych. Najprostszym przykładem mogą być mikroorganizmy (bakterie, wirusy) które jeśli są obecne w organiźmie to zarezonują z bazą danych programu i ukażą swoją obecność w wydrukowanym wyniku testu wraz z natężeniem ich obecności.

Podobnie jest z każdym innym zakłóceniem funkcji narządów lub zmianami chorobowymi.

Należy mieć na uwadze że Biometryczna analiza radioniczna nie jest równoznaczna z kliniczną diagnozą medyczną i nie może jej zastąpić. Ma charakter czysto informacyjnej oceny jakościowej i w związku z tym może pomóc w ukierunkowaniu medycznego postępowania diagnostycznego ( metoda komplementarna).

Analiza radioniczna jest unikalną metodą umożliwiającą dostęp do tzw „pola informacyjnego” organizmu (pole morfogenetyczne wg. Rupperta Sheldrake”a) , w którym to jako pierwszym pojawiają się informacje o zakłóceniach poprzedzających procesy chorobowe i dysfunkcje narządów.

Również dostępność oceny stanu biopola wyrażająca się barwami aury i ich związkiem z dominującymi emocjami może być przedmiotem zainteresowania wielu osób. Podobnie sprawa się ma z trudnymi do wykrycia alergenami czy odłożonymi w tkankach ciała chemikaliami.