Tautopatia

Tautopatię, czyli używanie rozcieńczonych roztworów  trucizn lub  preparatów farmakologicznych u pacjentów wykazujących objawy  zatrucia lub negatywne skutki uboczne konwencjonalnego leczenia jakimś lekiem,  można uznać  za szczególny  pomocniczy  dział homeopatii. Np. chory poddany  toksycznemu  działaniu  ołowiu lub arsenu może być skutecznie leczony spotęgowanymi preparatami przygotowanymi  zgodnie z  przepisami  farmakopei homeopatycznej, wykonanymi  z tych  metali i  podawanie tych  preparatów powodować będzie wzmożone wydalanie nadmiernych ilości toksycznych metali, aż do  ustąpienia  objawów  zatrucia. Zgodnie z  doświadczeniem  tautopatii chory może być leczony rozcieńczonym roztworem tego samego leku(preparatem spotęgowanym), z tym samym efektem leczniczym, przy jednoczesnym zmniejszeniu skutków ubocznych mogących  wyniknąć  z jego stosowania dużej dawce.  Termin „tautopatia” wprowadził do  medycyny dr Dudley Wooton Everitt, były dyrektora Nelsons Homeopathic Pharmacy.

Wiele  ciekawych  informacji na ten temat  można  znaleźć w pracy dr  Manfreda  Muellera pod tytułem:
  „The Practice of Tautopathy During the Classical Era of Homeopathy: A Review of the Literature”